Deutsch Polnisch Russisch 
 

Skrzydła zamku i imponujące sale

Na głównym piętrze północnego skrzydła zamku z zachowanym krużgankiem, który dawniej nie było przeszklony, mieszkał Mikołaj Kopernik (Nikolaus Kopernikus) w latach 1516 - 1519 i 1521-1524 jako administrator Kapituły. Pomieszczenie, w którym pracował, czyli sala zachodnia, jest także nazywana pokojem Kopernika. Dawniej była podzielona na część sypialną i dzienną, zaś obecnie stanowi centralny punkt wystawy poświęconej sławnemu astronomowi. Schody znajdujące się w pomieszczeniu prowadziły do gdaniska. Nad kominkiem były wyryte słowa Eneasza Sylwiusza Piccolominiego (Enea Silvio de Piccolomini), obranego w 1457 r. biskupem warmińskim a rok później wybranego na urząd papieża, który sprawował jako Pius II. Stały się one epitafium Kopernika, wybranym przez niego samego. Łaciński tekst można przetłumaczyć następująco: "Nie proszę o łaskę równą łasce Pawła / ani o przebaczenie, które otrzymał Piotr / lecz o takie, którego na drzewie krzyża udzieliłeś łotrowi / ustawicznie błagam"[1]. Przypuszczalnie napis uległ w międzyczasie zniszczeniu.

Mehr lesen

Na głównym piętrze północnego skrzydła zamku z zachowanym krużgankiem, który dawniej nie było przeszklony, mieszkał Mikołaj Kopernik (Nikolaus Kopernikus) w latach 1516 - 1519 i 1521-1524 jako administrator Kapituły. Pomieszczenie, w którym pracował, czyli sala zachodnia, jest także nazywana pokojem Kopernika. Dawniej była podzielona na część sypialną i dzienną, zaś obecnie stanowi centralny punkt wystawy poświęconej sławnemu astronomowi. Schody znajdujące się w pomieszczeniu prowadziły do gdaniska. Nad kominkiem były wyryte słowa Eneasza Sylwiusza Piccolominiego (Enea Silvio de Piccolomini), obranego w 1457 r. biskupem warmińskim a rok później wybranego na urząd papieża, który sprawował jako Pius II. Stały się one epitafium Kopernika, wybranym przez niego samego. Łaciński tekst można przetłumaczyć następująco: "Nie proszę o łaskę równą łasce Pawła / ani o przebaczenie, które otrzymał Piotr / lecz o takie, którego na drzewie krzyża udzieliłeś łotrowi / ustawicznie błagam"[1]. Przypuszczalnie napis uległ w międzyczasie zniszczeniu.

Na dziedzińcu, przed pokojem, w którym pracował Kopernik można obejrzeć ponad drzwiami rysunki astronomiczne wykonane najpewniej przez niego samego. Są to diagramy służące do obliczania faktycznej długości roku na podstawie równonocy, wykonane pomiędzy 25.1 i 20.04.1517 r. Oba zachodnie przęsła krużganku zostały rozebrane w 1832/33 r. i zbudowane od nowa.

Sala pomiędzy kaplicą i pokojem Kopernika służyła za refektarz, w którym po przebudowie organizowano uroczyste przyjęcia. Pełne artyzmu sklepienie kryształowe w tym pomieszczeniu oraz w pokoju Kopernika powstało dopierona przełomie XV i XVI w. Od strony okien można jeszcze dostrzec ślady dawnych malowideł.

Sklepienie gwiaździste kaplicy we wschodniej części północnego skrzydła jest jedynym, które pamięta najdawniejsze czasy zamku. W 1530 r. kaplica została przeniesiona do południowego skrzydła a dotychczasowe miejsce modlitwy zaczęto wykorzystywać jako pokój narad. Pod oknem kaplicy znajduje się wyprowadzony na zewnątrz odpływ, nad którym można było umyć ręce lub oczyścić naczynia liturgiczne.

Mające pierwotnie 5 m wysokości pomieszczenia na głównym piętrze zostały podwyższone o 1,20 m w czasie przebudowy na siedzibę Prezydenta Rejencji w latach 1909-1911 w ten sposób, że odpowiednio obniżono podłogę. Brano przy tym pod uwagę, że dolne sklepienia zostaną zniszczone i trzeba je będzie zastąpić płaskimi sufitami. Ponadto przebito ściany pomieszczeń, aby poszerzyć korytarze. W ten sposób pokoje stały się bardziej reprezentacyjne i połączyły się z mieszkaniem Prezydenta we wschodnim skrzydle.

Środkowa część zamku została zbudowana w latach 1756-1758 jako mieszkanie administratora i do dzisiaj zachowała swój wygląd. Po stosownym przekształceniu w skrzydle tym mieszkał od 1911 r. Prezydent Rejencji. Obecnie mieści się tutaj Muzeum Warmii i Mazur. W jednym z dawnych pokojów mieszkalnych można jeszcze znaleźć zdobiony piec kaflowy, który w 1754 r. zbudował Michael Jantzen. Muzeum: ul. Zamkowa 2, otwarte od wtorku do niedzieli, 9°° - 17°°.

Pomieszczenia gospodarcze znajdowały się na wysokości parteru i można było do nich przejść z dziedzińca. Pod nimi rozciągały się dwupiętrowe magazyny i piwnice ze sklepieniami krzyżowymi. Duże spichlerze znajdowały się tuż obok w zadaszonych budynkach.

Południowe skrzydło zamku zostało bardziej umocnione niż północne, ponieważ było w większym stopniu zagrożone. Jego mury mają u podstawy grubość 6 m. W ganku obronnym do dzisiaj widoczne są otwory z który strzelali łucznicy oraz wylewano wrzącą wodę i gorącą smołę na atakujących wrogów. Ganek tego typu nazywany jest hurdycją (Hurde) i jest jedynym zachowanym na terenie Prus Wschodnich [2].

Wewnątrz znajduje się kaplica św. Anny, mieszcząca się uprzednio w północnym skrzydle, którą nakazano tutaj przenieść w 1530 r. W 1580 r. poświęcił ją biskup Marcin Kromer (Martin Cromer) (1579 - 1589). Pomieszczenie z zakrystią, sklepienie gwiaździste i dodatkowe wejście z dziedzińca wykonał mistrz Nikolaus z Olsztyna (Allenstein). Do 1822 r. odprawiano w kaplicy nabożeństwa a obecnie odbywają się w niej koncerty.

Poza tym w południowym skrzydle rezydował wójt lub burgrabia. Mieściło się w nim pomieszczenie przeznaczone dla kanoników oraz pokoje służące wizytatorom kościelnym, jak również mieszkanie dozorcy. Pomieszczenie nad zakrystią z XVII w., sufitem belkowym i kominkiem nazywano ptaszarnią. Trzy górne piętra służyły za spichlerz na zboże. Na parterze znajdowały się kuchnia, pomieszczenia gospodarcze, kotłownia i łaźnia.

Źródła: [1] Anton Funk, Geschichte der Stadt Allenstein von 1348 - 1943, Scientia Verlag Aalen 1979, S. 4
[2] Małgorzata Jackiewicz-Garniec/Mirosław Garniec, Burgen im Deutschordensstaat Preußen, Olsztyn 2009, S. 299

Seite 2 von 2
Burgmuseum 2014 (Frederik Blattgerste)
Kristallgewölbe 2014 (Frederik Blattgerste)
Päpstliches Paddelboot 2011
 
 
Akzeptieren

Diese Website verwendet Cookies. Durch die Nutzung dieser Webseite erklären Sie sich damit einverstanden, dass Cookies gesetzt werden. Mehr erfahren