Deutsch Polnisch Russisch 
 

Węgorzewo: prominenci

  • Jerzy Andrzej Helwing (1666 - 1748)
  • Hans Heinrich v. Katte (1681 - 1741)
  • Heinrich von Oepen
Mehr lesen

Jerzy Andrzej Helwing (1666 - 1748) urodził się w Węgorzewie jako syn węgorzewskiego pastora Andrzeja Helwinga. W Królewcu studiował teologię i filozofię, następnie kształcił się w Wittenberdze, Lipsku i Jenie w takich dziedzinach jak astronomia, matematyka, literatura, historia i botanika, podróżował do Holandii i Włoch, gdzie w Wenecji uczył się włoskiego, i ostatecznie w 1691 r. w Węgorzewie wstąpił na ścieżkę kariery kościelnej. Zrobił przy tym karierę jako pierwszy superintendent w Węgorzewie mający nadzór nad parafiami w okręgu węgorzewskim i giżyckim. Superintendent było to protestanckie określenie dla wcześniejszego tytułu arcykapłana. Helwing zaistniał również jako znany naukowiec, ponieważ jako zapalony zielarz i botanik zdobył sobie reputację jednego z największych uczonych swego czasu i dlatego w 1709 r. został powołany na członka nowo powstałej, dopiero co w 1711 r. oficjalnie otwartej Pruskiej Akademii Nauk. Sami Polacy bardzo cenili Helwinga, co wyrazili po wojnie, umieszczając tablicę pamiątkową- w języku polskim - na pomniku ku chwale poległych w I. Wojnie Światowej seminarzystów Węgorzewa

Generał, później feldmarszałek Hans Heinrich von Katte (ur. 1681 w Wust, zmarł w 1741 roku w Reckahn), ojciec Hansa-Hermanna von Katte - znanego z powodu jego publicznej egzekucji w 1730 r. w Kostrzyniu przyjaciela następcy tronu Fryderyka, stacjonował od 1718 do 1740 r. ze swoimi kirasjerami w węgorzewskim garnizonie. Musiał być despotycznym i wzbudzającym przerażenie mężczyzna, ale dbał o dobrobyt i zrównoważony rozwój miasta. Zarządził wybudowanie nowego rynku, w 1733 r. wydał rozkaz zastąpienia słomianych dachów mniej palną dachówką, stodoły przeniósł poza bramy miasta, zarządził brukowanie dróg oraz zainstalowanie latarni jako oświetlenia ulicznego, ponadto rozkazał udrożnić rów młyński – kanał, który od dawna był zamulony torfem i położyć wodociągi, które prawie do roku 1900 zaopatrywały miasto w wodę.

W Węgorzewie urodził się Heinrich von Oepen (16. 6. 1921 - 7. 11. 1988), lekarz flotylli i zapalony myśliwy, syn pracującego tam chirurga i ortopedy. Już w czasie wojny zaczął studiować medycynę, a następnie służył jako oficer medyczny z tytułem naukowym doktora w Marynarce Wojennej Republiki Federalnej Niemiec. O swoich powojennych doświadczeniach łowieckich między innymi w Puszczy Rominckiej i Nidzickiej napisał książkę pt. „Polowanie w Romintach”, która ukazala się w 1982 r. w tym Burger i zazdrość w heath Rominter napisał książkę "Łowiectwo w Rominten", wydanej w 1982 roku w wydawnictwie Paul Parey.

Heinrich von Oepen Buchcover
 
 
Akzeptieren

Diese Website verwendet Cookies. Durch die Nutzung dieser Webseite erklären Sie sich damit einverstanden, dass Cookies gesetzt werden. Mehr erfahren