Deutsch Polnisch Russisch 
 
Link ber Facebook senden
Seite twittern
 

Ostrykól

W Ostrymkole, założonym w 1538 roku (którego nazwę zmieniono 16.7.1938 r. na Scharfenrade), znajduje się jeden z dwóch ostatnich starych drewnianych kościołów na Mazurach, trzynawowy z chórem, wzniesiony jako konstrukcja zrębowa na podbudówce z kamieni polnych, oszalowany od wewnątrz i na zewnątrz. Wieża jest konstrukcją szkieletową. Stary drewniany kościół zbudowany tuż po założeniu wioski spłonął wraz z innymi budynkami w czasie najazdu Tatarów, który miał miejsce po przegranej przez Wielkiego Księcia bitwie pod Prostkami. Ocalał wtedy tylko jeden dom i trzy stodoły.

Nowy drewniany kościół z 1667 r. zbudowany na wzór bazyliki z płaskim stropem i emporami przetrwał do dziś, przy czym w roku 1933 przeprowadzono kompleksowy remont a w 1990r. dokonano renowacji wnętrza kościoła. Zakrystię po stronie północnej dobudowano w 1876 roku.

Wyposażenie

ołtarz z około 1683 z ukrzyżowanym Zbawicielem w centralnym punkcie, wstępującym do nieba Jezusem w górnej części i figurą pelikana na zwieńczeniu

belka poprzeczna w kształcie półokręgu z dużą figurą Zbawiciela, z około 1700r.

ambona, z około 1690r.

anioł chrzcielny z misą i świecznik z głową jelenia z około 1700r.

organy z 1799r.

trzyosobowe stalle z pierwszej połowy 17. wieku

Z kościelnymi organami związana jest pewna historia: Około 1900 roku, kiedy organy się popsuły, tymczasowo korzystano z fisharmonii, na której grał nauczyciel i organista Jan Heinrich (1875 – 1966) z Kalinowa. Syn Jana Heinricha, Richard, który pracował w Bochum jako technik, odkrył instrument podczas odwiedzin rodzinnego domu. Zabrał zapomnianą i porzuconą w stajni rodziców fisharmonię do Bochum, gdzie ją zreperował. W 1968 r. po udarze, kiedy już nie mógł grać, podarował fisharmonię córce swojej pierwszej żony, Sigrid Wormland z Velbert. Ponieważ po tak długim czasie instrument nie grał zbyt dobrze, rodzina Wormland podarowała go mniejszości Niemieckiej w Ełku. W ten sposób fisharmonia wróciła do swej dawnej ojczyzny.

Konstrukcja zrębowa:

Wraz z nadejściem ery nowożytnej zmniejszały się zasoby leśne, także zadrzewionej puszczy Prus Wschodnich. Dlatego do budowy domów nie używano już całych pni ale rozcinano je wzdłuż przez środek, dzięki czemu otrzymywano dwa razy więcej desek i bali na budowę ścian oraz sufitów. Drzwi i okna były po prostu wyżynane i dodatkowo podpierane słupkami. Tę technikę budowlaną nazwano konstrukcją zrębową (niem. „Gehrsatz“).

Holzkirche 2015
 
 
Akzeptieren

Diese Website verwendet Cookies. Durch die Nutzung dieser Webseite erklären Sie sich damit einverstanden, dass Cookies gesetzt werden. Mehr erfahren